همیشه استرس دارید؟ چرا تمرینات آگاهانه از کورتیزول سالم ترین شرط شماست

ورزش شدید می تواند یکی از بهترین استرس های موجود در استرس باشد. چه چیزی می تواند قدرتمندتر از به پایان رساندن یک تمرین سخت CrossFit باشد؟ یا آزادی بیشتر از اینکه کار را در یک عصر پشت سر بگذارید؟ برای برخی افراد ، تمرینات سنگین می تواند ذهن و بدن را جوان کند. برای دیگران ، به ویژه افراد مستعد استرس مزمن ، این اشکال شدید ورزشی در واقع می تواند احساس ضعف در آنها ایجاد کند و بیشتر از این که به ضرر آنها باشد آسیب می رسانند.

چرا؟ همه اینها مربوط به هورمونی است به نام کورتیزول . ممکن است شما آن را به عنوان یکی از 'هورمون های استرس' ما بشناسید. در حالی که کورتیزول نقش مهمی در بدن دارد ، اما مقدار زیادی از آن می تواند سلامتی شما را خراب کند - و یک تمرین نامناسب می تواند شما را به منطقه ناسالم کورتیزول سوق دهد.

نقش کورتیزول در بدن - و چرا زیاد دوست شما نیست.

کورتیزول ، که به عنوان هورمون استرس نیز شناخته می شود ، می تواند یک چیز شگفت انگیز باشد. وقتی در معرض استرس واقعی (به عنوان مثال ، یک ببر ریه ، یا ، واقع بینانه تر امروزه ، یک ماشین در حال آمدن است) ، کورتیزول آبشار واکنش های فیزیولوژیکی بسیار مفید را شروع می کند. به عنوان مثال ، گلوکز در جریان خون آزاد می شود ، بنابراین مغز شما سوخت کافی برای مدیریت وضعیت دارد و سیستم های غیر ضروری بدن ، مانند هضم و تولید مثل ، به طور موقت در حالت 'خواب' قرار می گیرند ، بنابراین می توانید به بهترین شکل با تهدید مقابله کنید. به طور خلاصه ، کورتیزول ابزاری عالی برای بقا است.

اما اکنون ، 'ببرها' ما مواردی مانند خواستن رئیس ، سقف نشتی ، ترافیک توقف و حرکت یا حتی فرزندانمان هستند. آنها همچنین می توانند خاطرات تجربه های آسیب زا یا موقعیت هایی مانند این باشند طلاق . عوامل استرس زای مدرن ما ممکن است تهدید کننده زندگی نباشند ، اما هنوز هم می توانند روح را خرد کنند. در پاسخ به این عوامل غیر قابل اجتناب ، کورتیزول در بعضی از افراد به طور مزمن افزایش می یابد.

کورتیزول که به طور مداوم بالا می رود ، اثر سو det بر بدن دارد. می تواند منجر شود اضطراب ، افسردگی ، افزایش وزن ، مشکلات قلبی ، اختلالات خواب ، مشکلات گوارشی ، سردرد و اختلال حافظه. پژوهش همچنین آن را به درد مزمن مرتبط می کند.

چرا شما باید ورزش 'آگاه از کورتیزول' را در نظر بگیرید.

مطالعات نشان می دهد که ورزش با شدت بالا مانند CrossFit یا در حال دویدن باعث افزایش موقتی سطح کورتیزول می شود. برای برخی از افراد ، این مشکلی ایجاد نمی کند. سطح کورتیزول با سرعت 15 دقیقه بعد از تمرین به حالت عادی بازگشت.

با این حال ، ممکن است لازم باشد کسانی که نیاز به مدیریت تأثیرات روانشناختی و فیزیولوژیکی کورتیزول دارند ، نوع ورزشی را که انجام می دهند با دقت در نظر بگیرند. غالباً این افراد افرادی هستند که پس از تمرین کاملاً احساس کمبود نیرو (عدم انرژی) می کنند و در بهبودی مشکل دارند. خبر خوب: نشان داده شده است که برخی از انواع ورزش ها مانند یوگا بر کورتیزول تأثیر مثبت دارند. مثلا، یک مطالعه متوجه شد که بعد از حتی فقط یکی جلسه از یوگای هاتا ، شرکت کنندگان بهتر از عهده کنترل استرس برآمدند (همانطور که با درک خود و پاسخ کورتیزول آنها اندازه گیری می شود).

بیشترین استرس در بین ما می تواند از اجتناب از اشکال ورزشی که باعث افزایش کورتیزول به نفع حرکت ملایم تری می شود که به ذهن آگاهی نیز نیاز دارد ، بهره مند شود. به عنوان مثال ، در طول جلسات یوگا یا پیلاتس ، تمرکز روی فرم و احساس بدن در هر موقعیت خاص مهم است. ذهن آگاهی به کاهش اثرات استرس کمک می کند نه تنها کورتیزول را کاهش می دهد ، بلکه سایر مارکرهای استرس مانند پروتئین واکنشی C ، فشار خون ، ضربان قلب ، تری گلیسیرید و فاکتور نکروز تومور - آلفا.

علاوه بر یوگا و پیلاتس ، پیاده روی ، آهسته دویدن ، شنا و انواع کلاسهای بدنسازی بوتیک با شدت کم (مانند روش روشن ) همه نمونه های عالی تمرینات آگاهانه از کورتیزول هستند.

تمرینات به موقع نیز می تواند افزایش کورتیزول را به حداقل برساند.

سطح کورتیزول مطابق با ما در طول روز در نوسان است ریتم شبانه روزی . آنها صبح هنگام بیدار شدن بالاترین حد را دارند و بعد از ظهر به آرامی کاهش می یابند. بعضی از افراد شب هنگام دوم می شوند. همه ما می دانیم که 'افراد صبح' و 'جغدهای شبانه' وجود دارد و این می تواند مربوط به الگوهای منحصر به فرد کورتیزول در افراد باشد.

ورزش در زمان مناسب برای شما بدن نشان داده شده است برای به حداقل رساندن سنبله های کورتیزول بعد از تمرین. به عبارت دیگر ، 'افراد صبح' که صبح ها تمرین می کنند ، بعد از ورزش ، دارای سن کورتیزول کمتری هستند. به همین ترتیب ، کسانی که در شب هنگام باد دوم می گیرند ، در صورت انجام تمرینات ورزشی خود در آن زمان ، افزایش قابل توجه تری نیز دارند ، کورتیزول است. افرادی که ورزش می کنند خارج از اوج زمان تجربه آنها بیشترین افزایش در کورتیزول بعد از تمرین و همچنین عملکرد ضعیف است.

از خود بپرسید: احساس امروز بدن من چگونه است؟

حرکت بصری عملی است که باید با بدن خود را چک کنید تا ببینید در هر لحظه خاصی حرکت یا ورزش چطور است. به عنوان مثال ، ممکن است شما در طول استراحت ناهار خود 4 مایل دویدن را برنامه ریزی کرده باشید ، اما ترجیح می دهید در یک عمق قرار بگیرید ژست کبوتر . متناوباً ، ممکن است آفتاب درخشان باشد و شما احساس می کنید که فقط می توانید آنجا بیرون بیایید و عرق کنید - در استودیوی تاریک گیر نکنید.

5 مارس علامت زودیاک

حرکت بصری یا ورزش شهودی ، ممکن است کمی طول بکشد تا عادت کنید. به هر حال ، این امر به اتصال ذهن و بدن و تعهد به ثابت بودن و تنظیم نیاز دارد. اما فایده این است که شما تصمیم بگیرید که چه ورزشی در هر زمان بهتر به شما خدمت می کند.

خط پایین: کاری کنید که تمرینات شما مناسب باشد شما .

در نظر بگیرید که چرا ورزش می کنید؟ شاید برای بهبود ترکیب بدن ، افزایش تمرکز ، افزایش اندورفین یا کاهش استرس باشد. همه ورزش ها برای همه مناسب نیستند. اگر مستعد استرس و تأثیرات منفی افزایش کورتیزول هستید ، ممکن است با انتخاب تمرینات آگاهانه به کورتیزول مانند یوگا ، پیلاتس یا هر فعالیتی که باعث می شود احساس شگفت انگیزی داشته باشید ، پاک نمی شوید ، اهداف کلی تناسب اندام و سلامتی خود را بهتر انجام دهید.

آیا می خواهید اشتیاق شما به سلامتی دنیا را تغییر دهد؟ مربی عملکرد تغذیه شوید! امروز برای عضویت در ساعات اداری زنده آینده ما ثبت نام کنید.

با دوستانتان به اشتراک بگذارید: