COVID-19 مشاغل ما را یک شبه تغییر داد: 4 راه برای رشد از سختی

بیش از 33 میلیون آمریکایی کار خود را به دلیل همه گیری ویروس کرونا از دست داده اند. هزاران نفر دیگر مورد خشونت قرار گرفته اند. بسیاری از کسانی که اکنون شغل خود را حفظ کرده اند کار از خانه ، کوتاه مدت مجبور شد نقش ها و روش های کاملاً جدیدی را برای انجام کار ترسیم کند. این یکی از دلایلی است که همه گیری وجود داشته است از نظر عاطفی ، ذهنی و جسمی چالش برانگیز است .

من به عنوان یک مربی رهبری ، هر روز داستان افرادی را می شنوم که سعی می کنند بین والدین و کارشان تعادل برقرار کنند ، از کودکانی که در حین برقراری تماس های مهم کاری دست به دست می شوند ، دست به دست می شوند. برخی از مشتریان در غیاب روال های قبلی احساس بی حالی می کنند. برخی احساس می کنند شغلشان راکد مانده یا در چسب گیر کرده است. برخی عصبانی و ترسیده اند. همه خسته اند .



خبر خوب این است که سختی های حرفه ای می تواند - و اغلب هم - منجر به تحول و اختراع مجدد شود. این می تواند به ما اجازه دهد چیزها را با وضوح بیشتری ببینیم و نیرو و فرصت هایی را پیدا کنیم که در غیر این صورت نمی توانستیم داشته باشیم. البته ، ایده تحول شادی آور و بدون مراقبت برای مبارزه واقعی ، فرسودگی و در بعضی موارد آسیب دیدگی بسیاری از ما در حال حاضر توهین آمیز است. اما روش هایی وجود دارد که می تواند سختی را به رشد تبدیل کند.



دنبال کردن این چهار مرحله مکان خوبی برای شروع است.

مرحله 1: یک پایه جدید بسازید.

وقتی اتفاقی غیر منتظره رخ می دهد ، مانند اینکه شغل های ما یک شبه تغییر می کند ، احتمالاً شوک روانی را تجربه خواهیم کرد. ما به حالت جنگ ، پرواز یا حالت انجماد در می آییم هورمون های استرس از طریق بدن ما موج می زند ، ما را قادر به فکر کردن مستقیم می کند و احساس اضطراب و ترس را افزایش می دهد.



این پاسخ استرس کاملا طبیعی است. زمان می برد تا انرژی از طریق ما کار کند. ما نمی توانیم آرزو کنیم یا آن را از بین خواهیم برد. در طول این مدت تجربه احساس ناامنی آسان است ، که به نوبه خود می تواند ما را به انعطاف پذیری بخشیده یا به فکر فاجعه بکشد. این به نوبه خود باعث استرس بیشتر می شود و حتی باعث اضطراب بیشتر می شود. دور و اطرافش می رود.

29 اکتبر سازگاری زودیاک

برای جدا شدن از این چرخه ، باید به خودمان کمک کنیم تا یک بنیان جدید بسازیم. با درگیر کردن در یک تمرین خودآگاهی شروع کنید و از خود بپرسید: 'چه چیزهایی را می توانم در برنامه روزانه خود بگنجانم که به من احساس ثبات بدهد؟' ثبات از ساختار ایجاد می شود و ساختار از طریق اقدام مکرر ایجاد می شود. تختخواب خود را مرتب کنید ، دوش بگیرید ، مقداری صبحانه بپزید ، به ورزش جسمی یا ذهنی بپردازید ، کاری کنید که تخیل و خلاقیت شما را درگیر کند ، انجام کاری را فقط برای سرگرمی در اولویت قرار دهید. روزی با یک دوست صحبت کنید. یک قرص نان بپزید.

مراقب باشید با تمرکز روی موارد بزرگ بلیط که نمی توانید فوراً کاری از پیش ببرید ، خود را بیش از حد تحمیل کنید. در عوض ، با تمرکز بر کاری که انجام آن در اختیار شماست ، احساس موفقیت را برای خود فراهم کنید.



شماره فرشته 242
تبلیغات

مرحله 2: استقامت را برای ادامه کار احضار کنید.

یکی از سخت ترین قسمت ها در مورد COVID-19 این است که هیچ کس نمی داند چگونه و چه زمانی پایان می یابد. این همانند دویدن در ماراتن بدون خط پایان است. برای زنده ماندن ، همه ما نیاز به استقامت داریم.

به چیزهایی در زندگی فکر کنید که از شما برای ادامه کار پشتیبانی می کنند - مهم نیست که یک پا را جلوی پای دیگر بگذارید ، مهم نیست. اندازه مرحله مهم نیست. این واقعیت است که شما یک قدم برداشته اید مطمئن شوید که توسط افراد و محیط هایی که از شما حمایت می کنند احاطه شده اید. از خود بپرسید برای ادامه احساس یا تلاش برای انجام چه چیزهایی نیاز دارید احساس آرامش ، عزم ، یا هدف.

من همیشه می شنوم که چگونه حتی اگر می دانیم چه چیزی به ما کمک می کند تا از طریق فشار روانی کار کنیم و ادامه دهیم ، ایجاد انگیزه برای انجام این رفتارها بسیار دشوار است. بنابراین مهمترین نکته این است که به خود کمک کنید کارهای کوچکی را که این موانع را از بین می برد ، انجام دهد. به عنوان مثال ، به جای اینکه با خود بگویید ، 'من می خواهم یک مراقبه 20 دقیقه ای انجام دهم!' در عوض بگویید ، 'من 30 ثانیه اینجا می نشینم و تمرینات تنفسی انجام می دهم.' یا به جای اینکه خودتان را مجبور کنید برای 10 مایل دویدن بروید ، به خود بگویید فقط لباس های دوخت خود را بپوشید و در اطراف بلوک آهسته دوید. این کار شما را از احساس خستگی متوقف می کند و در عوض شما را به سمت پایین مسیری سوق می دهد که هر بار که انرژی را احضار می کنید تا یک قدم ساده حرکت کنید ، پایین رفتن آن آسان تر می شود.

مرحله 3: ضربه را به رشد تبدیل کنید.

پس از یافتن ثبات و استقامت ، می توانیم از خود س questionsالاتی درباره آینده و چگونگی رشد خود بپرسیم. به عنوان مثال ، چه اقداماتی را می توانیم ادامه دهیم تا از واقعیت قدیمی خود بسته شویم و درگیر واقعیت جدیدی باشیم؟ چه فعالیت هایی باعث می شود احساس هدفمند بودن و زنده بودن کنم؟ چه نوع آینده ای من را هیجان زده می کند؟ ارزشهایی که می خواهم با آنها زندگی کنم چیست و چگونه می توانم با در نظر گرفتن آنها تصمیم بگیرم؟

نوشتن یک روش عالی برای یافتن این پاسخ ها است. وقتی ما آسیب روحی یا شوک روانی را تجربه می کنیم ، می تواند احساس کند که داستان خودمان غصب شده و شخص دیگری کنترل آن را به دست گرفته است. با نگه داشتن یک ژورنال یا نوشتن افکار و احساسات خود ، ما خود را دوباره تحت کنترل روایت های خود قرار می دهیم. همچنین می تواند ما را به پاسخهایی درمورد آنچه بیشتر از همه به آنها اهمیت می دهیم و اینکه چگونه می خواهیم زندگی کنیم و حرکت رو به جلو انجام دهیم ، هدایت کند.

اگر دوست ندارید بنویسید ، پیاده روی کنید یا با صدای بلند با خود صحبت کنید. با کشیدن یا استفاده از دستان خود برای ایجاد چیزی تجربه کنید در حالی که اجازه می دهید ذهن شما در یک محیط غیر تحت فشار با خودش گفتگو کند. به تخیل خود ضربه بزنید و کنجکاو شوید که کجا شما را می برد. در نهایت آنچه که بیشترین اهمیت را دارد این است که ما فضایی را برای خود ایجاد کنیم که بتواند از طریق این روند کار کند ، گفتگوی درونی مثمر ثمر و غیرقانونی داشته باشیم ، یادداشت برداری کنیم ، یک برنامه عملیاتی ایجاد کنیم و از خودمان حمایت کنیم تا به آن پایبند بمانیم.

برای کاهش قدرت ضربه و افزایش توانایی رشد و تکامل به عنوان یک انسان ، کاهش قضاوت در مورد خود و افزایش شفقت نسبت به خود مهم است. لحظه ای وقت بگذارید و متوجه خود گفتگوی منفی خود شوید و ببینید از کجا ناشی می شود. چه اعتقادات محدود کننده ای در مورد خود دارید؟ منتقد درونی شما به شما چه می گوید که به توانایی شما برای حرکت و رشد ضرر دارد؟

علامت 30 ژانویه

به خود یادآوری کنید که داشتن یک تجربه آسیب زا و استفاده از آن به عنوان سوخت برای تبدیل شدن به یک انسان عاقل ، کامل تر ، هدفمند و معتبر ، زندگی همان چیزی است که در زندگی ایجاد می شود. وقتی در مورد خود سخت قضاوت می کنیم ، این امر مستقیماً مانع از ادامه کار ما می شود.

مرحله چهارم: خود را دوباره اختراع کنید.

اکنون زمان آن فرا رسیده است که به طور گسترده تری به فکر روشهایی باشیم که می توانیم از تجربیات آسیب زا به عنوان فرصتی برای بازآفرینی خود ، زندگی ، حرفه و روابط خود استفاده کنیم. بر خلاقیت ، تخیل ، آزمایش ، کنجکاوی تمرکز کنید. دیدگاه خود را از بهره وری سنتی به یکی از اکتشافات تغییر دهید. به دنبال کاوش در مورد آنچه برای شما معنا دار است و دوست دارید در دنیا چگونه باشید باشید.

من گاهی اوقات به مشتریانم یک تمرین مربی درونی می دهم تا به آنها کمک کنم چشم انداز آنها را گسترش دهند ، از طریق چالش ها کار کنند ، حرکت را برای رشد از طریق مشکلات ایجاد کنند و حتی اگر لحظه فعلی چالش برانگیز است ، از چیزهای آینده هیجان زده شوند. مربی درونی ما نسخه آینده ای از خودمان است که خردمندتر ، باتجربه تر و دارای بهترین منافع ما است. صرف 10 دقیقه بستن چشمان خود و رفتن به یک سفر برای بازدید از مربی درونی خود و پرسیدن سوالاتی از او و گوش دادن به پاسخ ها می تواند راهنمایی و انگیزه شما باشد.

از خود س questionsالاتی مانند 'چه چیزی را از دست داده ام؟' و 'بدترین اتفاق ممکن چیست؟' هنگامی که احساس گیر کردن یا ترس از اقدام می کنیم می تواند مفید باشد. به خودتان فضا بدهید تا همه چیز را امتحان کند. تمرکز خود را بر این بگذارید که شجاعت را به وجود بیاورید و خود را در آنجا قرار دهید یا چیز جدیدی را امتحان کنید. در بزرگسالی اغلب فراموش می کنیم که همه کارهایی که انجام می دهیم لازم نیست که مثمر ثمر باشند. گاهی اوقات می توانیم کارها را فقط برای سرگرمی انجام دهیم. دوست دارید صرفاً برای لذت بردن چه کاری انجام دهید؟ این ممکن است اطلاعات کلیدی را برای شما در تعیین چگونگی ایجاد مجدد خود ، سبک زندگی و حرفه خود داشته باشد.

آیا می خواهید اشتیاق شما به سلامتی دنیا را تغییر دهد؟ مربی عملکرد تغذیه شوید! امروز برای عضویت در ساعات اداری زنده آینده ما ثبت نام کنید.