راهنمای گوجه فرنگی

نکاتی برای انتخاب و استفاده از انواع گوجه فرنگی مناسب، به علاوه طرز تهیه سس گوجه فرنگی تازه

گوجه فرنگی تازه از اواسط ژوئیه تا اواخر آگوست در فصل است و هیچ چیزی شبیه گوجه فرنگی گرمی که از درخت انگور برداشته می شود وجود ندارد. اگر گوجه فرنگی نمی کارید، سعی کنید مقداری از آن را در مزرعه محلی تهیه کنید. سوپرمارکت‌ها اغلب گوجه‌فرنگی‌های باکیفیت را در تابستان حمل می‌کنند، بنابراین به اطراف بخش محصولات نگاه کنید و به هر قیمتی از نمونه‌های مربعی، سرد و صورتی پرهیز کنید. اگرچه می‌توانید گوجه‌فرنگی را در تمام طول سال تهیه کنید، اما طعم آن در تابستان بهتر است. اگر در فصل زمستان حتماً باید یک گوجه فرنگی تازه بخورید، گوجه فرنگی، گیلاسی یا انگور را امتحان کنید زیرا معمولاً طعم بهتری در خارج از فصل دارند.

فرشته شماره 626

استیک بیفت زیبایی های بزرگ و آبدار اواخر تابستان هستند که وزن هر کدام به یک پوند می رسد. با طعم ملایم و گوشت ضخیم خود، آنها در یک BLT یا حتی برای خوردن غیر دستی عالی هستند. گوشت بیفت دارای محتوای آب بالایی است و بهتر است به صورت خام در سالاد یا ساندویچ مصرف شود تا پخته شده.
رم گوجه‌فرنگی که به نام گوجه‌فرنگی آلو نیز شناخته می‌شود، برای سس بسیار مناسب است زیرا نسبتاً خشک است. آنها پوستی تند و نازک با دانه های کمی دارند.
مینی ها (گیلاس، انگور، شیرین 100 و ...) فوق العاده شیرین، با طعم کامل و پوست نازک هستند. این گوجه فرنگی ها پخته و خام خوشمزه هستند. آنها را با ناهار برای یک همراهی آسان یا میان وعده بعد از ظهر بچینید. آنها را به عنوان غذای جانبی سرخ شده، با گیاهان و روغن زیتون برای سس گوجه فرنگی پخته شده یا در سالاد بریزید. اندازه ها و رنگ های مختلف (زرد، قرمز یا نارنجی) را برای ارائه جذاب ترکیب کنید.
ارثیه طیف گسترده ای از نظر اندازه، رنگ و طعم دارد، اما به طور کلی طعم 'گوجه فرنگی' را در بین انواع مختلف دارد. استفاده از اصطلاح «وارث» اغلب مورد بحث است. برخی می گویند یک واریته باید 100 سال قدمت داشته باشد تا به عنوان میراث در نظر گرفته شود، برخی دیگر می گویند 50 سال به اندازه کافی قدمت دارد، در حالی که برخی دیگر می گویند گونه ای که از پایان جنگ جهانی دوم یا حداقل سه نسل انسان وجود داشته است، میراث است. همه ارثیه ها باید با گرده افشانی در هوای آزاد پرورش داده شوند و نمی توانند حاوی هیچ گونه ارگانیسم اصلاح شده ژنتیکی باشند. آنها همچنین موافق هستند که گونه های قدیمی گوجه فرنگی خاص هستند. سالاد گوجه‌فرنگی یا پانزانلا که با ارثی‌ها درست می‌شود، غذای واقعاً زیبایی است و ستاره هر خوراکی خواهد بود.
گرمخانه (روی انگور) در تمام طول سال در دسترس هستند و طعم ملایمی دارند. برخی خوش طعم هستند، برخی نه.

نکات گوجه فرنگی:

گوجه‌فرنگی‌هایی را انتخاب کنید که نسبت به اندازه‌شان سنگین هستند و رنگ‌های شدید دارند. آنها باید محکم باشند، اما نه سخت. گوجه فرنگی موروثی ممکن است دارای لکه هایی باشد که لزوماً بر کیفیت تأثیر نمی گذارد. انتهای شکوفه را بو کنید - باید بوی خاکی و تازه گوجه فرنگی داشته باشد.
هرگز گوجه فرنگی را در یخچال قرار ندهید - این باعث می شود که گوجه فرنگی آرد آلود شود. آنها در دمای اتاق حدود 2 تا 3 روز باقی می مانند. اگر نیاز به رسیدن گوجه فرنگی دارید، آن را برای یک یا دو روز در کیسه کاغذی سوراخ دار قرار دهید. برای کمک به یادآوری این نکته بسیار مهم درباره گوجه فرنگی، یکی از خاطرات زنده سردبیر ما درباره گوجه فرنگی را بخوانید.
از یک چاقوی دندانه دار یا تیغ تیز برای برش گوجه فرنگی استفاده کنید.
اگر سالسا درست می‌کنید، می‌توانید از سوراخ‌های پهن یک رنده جعبه‌ای استفاده کنید تا هم پوست بگیرید و هم ریز خرد کنید. گوجه‌فرنگی‌های خرد شده را تا پوست رنده کنید؛ پوست را دور بریزید

آشپزی:

اگرچه لازم نیست گوجه فرنگی را پوست بگیرید، اما برای غذاهای طولانی پخته شده بسیار مفید است. در غیر این صورت، پوست در حین پختن جدا می شود و می تواند هنگام خوردن غذای تمام شده در گلوی شما گیر کند. ساده ترین راه برای پوست کندن سه یا چند گوجه فرنگی این است که یک X کوچک و کم عمق در ته گوجه فرنگی درست کنید و سپس هسته بالایی آن را جدا کنید. گوجه فرنگی را به مدت 10 ثانیه در آب جوش فرو کنید - به اندازه ای که پوست آن شل شود - و سپس به آب یخ منتقل کنید. مراقب باشید که گوجه فرنگی را به مدت طولانی در آب جوش نگذارید. شما نمی خواهید گوجه فرنگی بپزد. وقتی گوجه فرنگی خنک شد، پوست آن به راحتی جدا می شود. اگر فقط به یک یا دو گوجه فرنگی نیاز دارید و آنها را به صورت خام سرو می کنید، یک سبزی پوست کن بسیار تیز نیز این کار را انجام می دهد.
برای دانه‌بندی گوجه‌فرنگی، آن را از وسط نصف کنید، سپس دانه‌ها و آب آن را در یک صافی که روی یک کاسه قرار داده‌اید فشار دهید. دانه ها را دور بریزید. آب آن را به سس های سالاد یا خورش ها اضافه کنید.
می توانید گوجه فرنگی خشک شده را خودتان در فر درست کنید. انواع کوچکتر مانند گوجه فرنگی گیلاسی، گلابی و آلویی بهترین کار را دارند - فقط مطمئن شوید که از گوجه فرنگی با اندازه یکسان استفاده می کنید. فر را با دمای 200 درجه فارنهایت گرم کنید و یک توری روی سینی فر قرار دهید. گوجه‌فرنگی‌ها را از طول نصف کرده و روی توری قرار دهید، پوست را به سمت پایین بکشید. سخاوتمندانه با نمک کوشر و فلفل سیاه تازه آسیاب شده بپاشید و چند شاخه سبزی تازه مانند آویشن یا رزماری را روی آن بپاشید. تفت دهید تا زمانی که گوجه فرنگی ها به سختی مرطوب و چروکیده شوند، بسته به اندازه آنها بین دو تا شش ساعت.

تکنیک های سس گوجه فرنگی تازه:

سس گوجه فرنگی یا باید به مدت 15 دقیقه پخته شود تا طعم گوجه خام از بین برود یا به مدت یک ساعت تا زمانی که طعمی ملایم و پیچیده پیدا کند.
سس های 15 دقیقه ای را به جای قابلمه در ماهیتابه درست کنید تا زودتر آب شوند و اجازه دهید تا سس در حالی که ماکارونی را درست می کنید، روی آن بنشیند. این اجازه می دهد تا طعم های سس با هم مخلوط شوند.
هرچه دانه ها کمتر باشد، گوجه فرنگی برای سس طولانی پخته شده مناسب تر است. گوجه گیلاسی یک سس خام یا کوتاه پخته عالی درست می کند، اما دانه ها با پخت طولانی طعم ناخوشایندی پیدا می کنند. گوجه‌فرنگی روما برای سس پخته‌تر ایده‌آل است.
آسیاب مواد غذایی برای ایجاد سس گوجه فرنگی با بافت ایده آل مفید است. هنگام پوره شدن، دانه ها و پوست را صاف می کند.
از طعم غلیظ گوجه فرنگی یا گوجه فرنگی خشک شده، رب گوجه فرنگی، گوجه فرنگی برشته یا زغالی برای تقویت سس استفاده کنید.