هفت گناه مرگبار در کتاب مقدس

گناهان مهلک ، طبق تعالیم دین کاتولیک ، هفت گرایش طبیعی انسان است که می تواند وی را به گناهان دیگر سوق دهد. در قرن ششم پاپ گریگوری اولین لیست از هفت گناه را تشکیل داد که متشکل از غرور ، حسادت ، طمع ، خشم ، شهوت ، پرخوری و تنبلی بود.

اصطلاح سرمایه به جدی بودن این گناهان اشاره نمی کند بلکه به این واقعیت اشاره دارد که بارها آنها را به ارتکاب دیگران سوق می دهد. کتاب مقدس لیستی از گناهان بزرگ را ارائه نمی دهد ، اگرچه در مورد این هفت صحبت می کند و ما را ترغیب می کند تا بر آنها غلبه کنیم. بیایید تعریف مختصری از هر یک را ببینیم.

• غرور یا تکبر : عزت و عشق بی جا به خود. قدردانی بی رویه از ارزش خود ، جستجوی شدید توجه و افتخار.
• حسادت ، حسادت : تمایل بی نظیر به تصرف آنچه دیگران دارند. اندوه بزرگ یا اندوه به نفع دیگران و شادی در برابر عقب ماندگی های آنها.
• طمع : تمایل بیش از حد برای بدست آوردن کالاهای مادی و ثروت که مایل به استفاده در صورت لزوم ، وسیله غیرقانونی برای به دست آوردن آنها است.
• عصبانیت : احساس خشم شدید که ما را به سمت رفتار بیرحمانه و خشونت آمیز سوق می دهد. علت ممکن است واقعی یا آشکار باشد ، اما احساس آن چنان قوی است که غالباً دلیل را کدر کرده و از افتراق جلوگیری می کند.
• شهوت : میل لجام گسیخته به لذت های نفسانی که منجر به فساد جنسی می شود. به دنبال ارضای میل جنسی به روشی تکانشی و بی نظم است.
• گولا : پرخوری ، اشتهای کنترل نشده برای غذا و نوشیدنی. محدودیت های اقتصادی و آسیب هایی را که ممکن است به سلامتی یا روابط بین فردی وارد کند درک نمی کند.
• تنبلی : سرگرمی نامتعادل در هنگام استراحت و اوقات فراغت. او از وظایف خود در برابر خدا ، نسبت به خود و جامعه غافل می شود.

آنچه کتاب مقدس در مورد آنها می گوید و چگونه آنها را کتک می زنیم

1. غرور

کتاب مقدس روشن می کند که خدا غرور را دوست ندارد و به ما هشدار می دهد که میوه آن نابودی است. غرور به دنبال نابودی است. به استکبار ، شکست (امثال 16:18). دوستی ها ، خانواده ها را از بین می برد و وابستگی ما به خدا را از بین می برد.

نگرش ما باید تواضع و تواضع نسبت به اطرافیان باشد. رومیان 12: 3 ما را ترغیب می کند: اجازه ندهید کسی خودپنداره بالاتری از آنچه که باید داشته باشد ، بلکه به فکر خود باشد.

مه 12 زودیاک

خداوند متعال است ، اما فرومایگان را در نظر می گیرد و از دور به غرور نگاه می کند.
(مزمور 138: 6)

بزرگترین نمونه فروتنی در عیسی یافت می شود و او باید در همه چیز الگوی ما باشد. عیسی مایل بود برای عشق به ما خود را فروتن کند و بر روی صلیب بمیرد تا به ما نجات دهد. ما باید اجازه دهیم عشق او ما را متحول کند و در زندگی ما جریان یابد تا او همه جلال و جلال را دریافت کند.

نگرش شما باید مانند نگرش مسیح عیسی باشد ، که طبیعتاً خدا بودن ، مساوی بودن با خدا را چیزی برای چسبیدن نمی دانست. برعکس ، او داوطلبانه خود را پایین آورد ، و ذات یک بنده را گرفت و شبیه انسان شد. و در نشان دادن خود به عنوان یک انسان ، خود را فروتن کرد و مطیع مرگ و مرگ بر روی صلیب شد!
(فیلیپیان 2: 5-8)

2. حسادت ، حسادت

حسادت اختلاف و اختلاف ایجاد می کند. زیرا در جایی که حسادت و رقابت وجود دارد ، سردرگمی و انواع اعمال شیطانی نیز وجود دارد (جیمز 3:16). بسیاری از اوقات با حسادت وسوسه می شویم که دیگران را موفق یا شناخته می شوند و احساس می کنیم نادیده گرفته می شوند. کاشت بذر حسادت و حسادت در آنجا آغاز می شود. ما باید نسبت به پروردگار هوشیار و محکم باشیم تا تسلیم نشویم و در دام او نیفتیم.

وقتی پر از روح القدس می شویم ، نگرش ما تغییر می کند. ما یاد می گیریم که با دستاوردهای دیگران از خود لذت ببریم. در رومیان 12:15 آمده است: با کسانی که خوشحال هستند شادی کنید. عزادار با عزاداران. کلید وجود دارد. ابتدا یاد بگیرید که از همه آنچه خداوند به ما داده خوشحال و راضی باشید. سپس ، از خدا بخواهید که قلب ما را متحول کند تا ما از دیدن دستاوردهای دیگران لذت واقعی را احساس کنیم.

در زمان دیگری ما نیز احمق و نافرمانی بودیم. ما داشتیم گمراه می شدیم و برده انواع علاقه ها و لذت ها بودیم. ما در کینه و حسد زندگی می کردیم. ما نفرت داشتیم و از هم متنفر بودیم. اما ، هنگامی که نیکی و عشق به خدای ناجی ما آشکار شد ، او ما را نجات داد ، نه با اعمال درست خود ، بلکه با رحمت او.
(تیتوس 3: 3-5)

3. حرص و آز

خداوند هر آنچه نیاز داریم را برای ما فراهم می کند ، ما باید از روزی او راضی باشیم. وقتی خدا را از عرش قلب خود بیرون می آوریم و نارضایتی و تمایل به داشتن چیزهای بیشتر را جای می دهیم ، حرص و طمع افزایش می یابد. متی 6: 24 می گوید ، هیچ کس نمی تواند به دو استاد خدمت کند ، زیرا او یکی را خوار می کند و دیگری را دوست دارد ، یا یکی را دوست خواهد داشت و دیگری را تحقیر می کند. شما نمی توانید همزمان به خدا و ثروت بپردازید. برای خلاص شدن از حرص و آز ، باید تصمیم بگیریم که چه کسی مالک قلب ما خواهد بود.

10 مارس زودیاک

ما با سپاس از عنایت خداوند بر حرص و طمع غلبه می کنیم. از عشق به پول مبرا باشید و به آنچه دارید راضی باشید ، زیرا خداوند فرموده است: من هرگز تو را رها نمی کنم. من هرگز شما را ترک نخواهم کرد (عبرانیان 13: 5). ما باید اعتماد کنیم که عنایت خداوند کافی است و همیشه خواهد بود ، تا قناعت کنیم و سپاسگزار باشیم.

بنابراین ، اگر لباس و غذا داریم ، بیایید به آن اکتفا کنیم. کسانی که می خواهند خود را غنی کنند در وسوسه قرار می گیرند و برده خواسته های فراوان خود می شوند. این خواسته های احمقانه و مضر مردم را به ویرانی و ویرانی می کشاند. زیرا عشق به پول ریشه انواع شر هاست. با طمع آن ، برخی از ایمان منحرف شده و دردسرهای زیادی ایجاد کرده اند.
(اول تیموتیوس 6: 8-10)

4. خشم

کتاب مقدس ما را از عصبانی شدن منع نمی کند. خشم در شرایطی مانند بی عدالتی ، سو abuse استفاده یا ظلم احساس خوبی است که از ما می خواهد برای جلوگیری از ادامه وضعیت کمک کنیم.

آنچه که کتاب مقدس منع کرده است این است که اجازه دهد خشم به عصبانیت مخرب و غیر منطقی تبدیل شود. در افسسیان 4: 26-27 می خوانیم: اگر آنها عصبانی شدند ، گناه نکنید. اجازه ندهید که غضب تا غروب آفتاب دوام داشته باشد و به شیطان مجالی ندهید. ما می بینیم که میزان خشم ، عصبانیت وجود دارد که گناه است و نباید اجازه دهیم بر ما مسلط شود زیرا دریچه ای برای نفوذ شیطان باز می کند.

برادران عزیز من ، این را بخاطر داشته باشید: همه باید آماده شنیدن باشند ، در صحبت و عصبانیت کند باشند. زیرا خشم انسان زندگی صالحی را که خدا می خواهد ایجاد نمی کند (جیمز 1: 19-20).

هنگامی که خشم کنترل را کنترل می کند ، حضور خدا را از دست می دهیم و فراموش می کنیم که می توانیم به او اعتماد کنیم. ما می خواهیم عدالت را به دست خود بگیریم و طرف مقابل را وادار به پرداخت و پرداخت حق خود کنیم. اما نباید اینگونه باشد. ما همیشه باید به عدالت خدا اعتماد کنیم و آنچه را در نظر او خوب و پسندیده است انجام دهیم.

برادران من انتقام نگیرید ، بلکه مجازات را به دست خدا بسپارید ، زیرا نوشته شده است: مال من انتقام است. خداوند می گوید ، من می پردازم. بلکه ، اگر دشمن شما گرسنه است ، او را سیر کنید. اگر تشنه است ، به او نوشیدنی بدهید. با این عمل ، او را از رفتار خود شرمنده خواهید کرد. اجازه ندهید که توسط شر بر خود غلبه کنید. برعکس ، او بر خیر و شر با نیکی غلبه می کند.
(رومیان 12: 19-21)

5. هوس

هنگامی که عیسی مسیح وارد قلب ما می شود ، نحوه مشاهده همه چیز ، از جمله بدن ما را تغییر می دهد. ما می فهمیم که بدن ما به خدا تعلق دارد زیرا او ما را آفریده است. هدف او برای ما این است که او را در تمام اعمال ، گفتار و افکار خود ستایش کنیم.

تمام زمینه های زندگی ما باید نشان دهد که عیسی پروردگار ما است. ما باید زمینه جنسی را به او ارائه دهیم. وقتی ما از خدا هستیم ، با بدن و دیگران با احترام رفتار می کنیم ، اجازه نمی دهیم خودمان تحت کنترل افکار نادرستی که خداوند را تسبیح نمی کنند ، نباشیم. آنچه خدا را ناخوشایند می داند رد می کنیم و اجازه می دهیم روح القدس ما را راهنمایی کند و به ما یاد دهد که از بدن خود و اطرافیان خود قدردانی و احترام بگذاریم.

از بداخلاقی جنسی فرار کنید. همه گناهان دیگری که انسان مرتکب می شود خارج از بدن او است. اما کسی که مرتکب فساد جنسی شود ، علیه بدن خود گناه می کند. آیا نمی دانید که بدن شما معبد روح القدس است ، چه کسی در شماست و چه کسی از خدا دریافت کرده اید؟ شما مالک خود نیستید. آنها با قیمت خریداری شده اند. بنابراین ، بدن خود را در پیشگاه خداوند عزت ده
(اول قرنتیان 6: 18-20)

6. گولا

این گناه دیگری است که به بدن ما آسیب می رساند. برخی فکر می کنند برای نشان دادن ارزش خود باید به وفور در رستوران های منحصر به فرد غذا بخورند و نوشیدنی های گران قیمت بنوشند. دیگران سعی می کنند نیازهای عاطفی خود را برآورده کنند و یا صدماتی را که از طریق غذا و نوشیدنی های الکلی به عزیزانشان وارد کرده اند برطرف کنند. هیچ کدام از اینها موجب خشنودی خدا نیست.

پسرم ، توجه کن و عاقل باش قلب خود را در راه درست نگه دارید. با کسانی که شراب زیادی می نوشند و یا کسانی که از گوشت سیر می شوند شرکت نکنید ، زیرا مشروبات الکلی و پرخورها ، به دلیل بی عطی ، در نهایت پاره پاره و فقیر هستند.
(امثال 23: 19-21)

پرخوری روی سلامتی ، امور مالی و ارتباط ما با دیگران تأثیر می گذارد. این امر ما را از عزیزان جدا می کند زیرا ما به جای اینکه بخواهیم تعارضات و مشکلات خود را با گفتگو یا تقاضای حکمت از خدا برطرف کنیم ، بر خوردن یا آشامیدن تمرکز می کنیم. اگر ما خود را پر از خدا کنیم و مشکلات یا ظاهر خود را همانطور که او می بیند ببینیم ، به او پناه می بریم و نه به غذا و نوشیدنی.

بیایید مانند روز روشن ، نه در عیاشی و مستی ، نه در فسق و فجور جنسی ، و نه در اختلافات و حسادت ، نجیبانه زندگی کنیم. بلکه خود را با پروردگار عیسی مسیح بپوشانید و نگران تأمین خواسته های طبیعت گناهکار نباشید.
(رومیان 13: 13-14)

7. تنبلی

فرد تنبل از نظر جسمی و عاطفی از دیگران دور می شود زیرا فقط استراحت و رفاه خود را می خواهد. ضرب المثل های 6: 9-11 آن را اینگونه توصیف می کند: تنبل ، چه مدت بیشتر دراز می کشید؟ وقتی از خواب بیدار می شوید؟ یک خواب کوتاه ، یک چرت کوتاه ، کمی استراحت ، دستان ضربدری ... و فقیر به عنوان راهزن ، و کمبود به عنوان یک مرد مسلح مورد حمله قرار خواهید گرفت!

زن قوس مرد سرطانی

خداوند به همه توانایی ها ، موهبت هایی داده است که باید برای کار کردن ، حفظ زندگی خود و خانواده و کمک به جامعه از آنها استفاده کنیم. خداوند آرزوها را در قلب ما قرار می دهد و ابزارهایی برای تحقق آنها به ما می دهد. ما باید در کشف و استفاده از مهارتهایی که او به ما داده است کوشا باشیم. این راهی برای نشان دادن سپاس و قدردانی از خداوند برای طراحی او در ما است.

هرگز کوشا بودن را متوقف نکنید. بلکه با شور و حرارت روح به خداوند خدمت کنید.
(رومیان 12:11)

پیروزی بر گناه

گناه ما را از خدا جدا می کند و از تحقق اهداف او در ما جلوگیری می کند. همه ما دعوا داریم. چه با یکی از این هفت گناه و چه با هر گناه دیگری ، ما غالباً با طبیعت گناه آلود خود می جنگیم. اما خداوند ابزارهایی برای غلبه بر گناهان به ما داده است. ما می توانیم با دعا ، با نگرش فروتنانه و توبه ، به خدا نزدیک شویم. خداوند هرگز قلبی را که تشخیص دهد از کار افتاده است رد نمی کند. مزمور 51:17 می گوید تو ، خدایا ، قلب شکسته و توبه کننده را تحقیر نکن.

و همینطور هم هست. وقتی ما در برابر او فروتنی می کنیم ، خدا ما را می پذیرد ، ما را می بخشد و ما را باز می گرداند. او ما را با روح القدس خود پر می کند و به ما کمک می کند تا در نشان دادن عشق او ، نشان دادن پیروزی بر گناهان ما و لذت هدایت شدن توسط او ، در قداست زندگی کنیم.

کسانی که به مسیح عیسی تعلق دارند ، طبیعت گناهکار را با شور و اشتیاقش مصلوب کرده اند. اگر روح به ما حیات می دهد ، اجازه دهید با روح هدایت شویم.
(غلاطیان 5: 24-25)

با دوستانتان به اشتراک بگذارید: