چگونه لیموناد صورتی رنگ خود را به دست آورد

عکس از: iuliia_n iuliia_n

iuliia_n، iuliia_n

هیچ چیز به اندازه یک لیوان بلند و یخی لیموناد در یک روز گرم تشنگی شما را برطرف نمی کند. و زمانی که آن لیموناد صورتی است، احساس خوشمزه‌تر و لذت‌بخش‌تر می‌شود. به این معنی نیست که لیموناد صورتی طعم متفاوتی دارد - حداقل، معمولاً. با این حال، چیزی در مورد رنگ ملایم آن و رنگ آسمان در هنگام طلوع خورشید، هر جرعه را کمی خاص تر می کند.

اما آیا تا به حال به این فکر کرده اید که لیموناد صورتی چگونه به وجود آمده است؟ پس از همه، آب لیمو - حتی آب از لیمو صورتی، که وجود دارد - صورتی نیست

افراد تاریخ اندیش در مجله اسمیتسونیان اخیراً بازگو کرده اند داستان ریشه های لیموناد صورتی . یا باید قصه بگوییم؟ زیرا دو نسخه متفاوت از چگونگی رنگ لیموناد صورتی در ابتدا وجود دارد - و هر دو شامل سیرک می شوند.

جدول زمانی کوتاه، با تاریخ‌های انتخاب شده از مقاله اسمیتسونیان :

قرن 17: دستور العمل های سنتی لیموناد (آب لیمو، شکر، آب) در ایالات متحده ظاهر می شود. (اسمیتسونیان پیوندها آنها به ورود مهاجران اروپایی.)

قرن 19: نوشیدنی های خنک به لطف رشد تجارت یخ در ایالات متحده به طور فزاینده ای محبوب می شوند. سیرک های مسافرتی نیز شروع به کار می کنند، با مردمی که از دور و نزدیک هجوم می آورند تا به شاهکارهای مرگبار و افراد غیرعادی نگاه کنند. (بلع شمشیر! تنفس آتش! هوانوردان!)

1857: طبق کتابی در سال 1921 توسط هاروی دبلیو روت، راه های سیرک: خاطرات و ماجراهای جورج کانکلین تامر شیرها، پیت کانکلین، برادر موضوع کتاب، زمانی که آب لیموناد می فروخت، لیموناد صورتی اختراع کرد. در سیرک لورا کینری، نویسنده اسمیتسونی، لورا کینری، در حالی که در حال فکر کردن بود، وان آب کثیفی را برداشت که در آن مجری به تازگی جوراب شلواری صورتی رنگش را درآورده بود. بازگو می کند نویسنده، جاش چتویند. در شکل واقعی سیرک، کانکلین هیچ ضربه ای را از دست نداد. او این نوشیدنی را به عنوان 'لیموناد توت فرنگی' جدید خود به بازار عرضه کرد و یک ستاره متولد شد. Root می نویسد: «از آن زمان به بعد فروش دو برابر شد، ... [و] هیچ سیرکی درجه یک بدون لیموناد صورتی نبود.» (تئوری مبدا شماره 1: او!)

1879: مقاله ای در Wheeling Register غرب ویرجینیا ظاهر می شود که بر ارتباط لیموناد صورتی با سیرک تأکید می کند.

1892: کتاب کلاسیک E.E. Kellogg's Science in the Kitchen شامل دستور العمل لیموناد صورتی رنگ شده با نصف فنجان آب توت فرنگی تازه یا کنسرو شده، تمشک قرمز، توت یا آب زغال اخته است.

علامت 6 آوریل

1912: یک آگهی ترحیم نیویورک تایمز برای هنری ای. آلوت، مردی شیکاگو که در نوجوانی برای پیوستن به سیرک فرار کرد، او را به اختراع لیموناد صورتی نسبت می دهد. طبق این داستان، آلوت به طور تصادفی مقداری آب نبات دارچینی قرمز را در یک دسته بزرگ از لیموناد معمولی انداخت و نوشیدنی را صورتی کرد. او احتمالاً نمی‌خواست آن را هدر دهد، نوشیدنی صورتی را به سیرک‌بازان تشنه فروخت. (نظریه مبدا شماره 2 کمتر ناخالص است، اما، افسوس، Chetwynd نیز آن را کمتر معتبر می داند.)

امروز: ما از لیموناد صورتی لذت می بریم، چه در حال تماشای مردان قدرتمند باشیم که کارشان را انجام می دهند یا مردمی که در سیرک با بیشترین آسودگی در هوا پرواز می کنند. نوشیدنی‌های سرخ‌کننده ما ممکن است رنگشان به‌طور طبیعی (به لطف آب میوه یا عصاره اضافه شده، اغلب) یا مصنوعی باشد - اگرچه امیدواریم از جوراب شلواری صورتی کثیف برخی خانم‌ها نباشد.

اگر هنوز در حال و هوای لیموناد صورتی هستید، اینجاست دستور العمل خوشمزه و با طراوت اینا گارتن که رنگ صورتی خود را از گرانادین (و گیلاس ماراسکینو) می گیرد.

عکس از istock

با دوستانتان به اشتراک بگذارید: