واقعاً داشتن کاندیدا چگونه است

چند سال پیش ، برای من داکسی سایکلین تجویز شد که بعد از یک دوره بیماری لایم باعث شد نتوانم گردنم را حرکت دهم یا پاهایم را خم کنم.

شش ماه بعد ، در ترم ارشد بهار خود در دانشگاه ، من هنوز در Doxy بودم - هر چند مطمئن نبودم که آیا واقعاً بیماری لایم را درمان کرده باشم. می توانستم پاهایم را خم کنم. گردنم خوب به نظر می رسید. اما هنوز احساس خستگی و مه گرفتگی کردم. معده ام احساس می شود ، اما این اغلب از عوارض جانبی آنتی بیوتیک ها است. مهمتر از همه ، من می ترسیدم که لایم هنوز در سیستم من باشد و بنابراین من و دکترم توافق کردیم که آنتی بیوتیک ها را برای یک ماه دیگر ادامه دهیم.

در بیشتر موارد ، حالم بهتر بود ، اما علائم جدیدی داشتم. از همه قابل توجه تر ، پوست من خارش داشت. به نظر می رسید که اشکالات در سراسر من - دستها ، پاها ، پوست سر ، زیر بغل ، بین انگشتان پا و حتی صورت من ، که به روش های بی سابقه ای نیز در حال شکستن است ، می خزند.

این اضطراب در مورد فارغ التحصیلی از دانشگاه است ، من منطقی ، سپاسگزار سالهای درمانی ام. بنابراین من تعهد دادم كه مرطوب كنم و بیشتر مراقب استفاده از داروهای جوش خود باشم.

اما آکنه همچنان مانند خارش ادامه داشت. در بعضی از شب ها ، این احساس چنان حاد بود که من مرتب خودم را خراشیده می کردم. بدتر از همه ، هیچ جایی از التهاب به جز صورت من وجود نداشت. احساس می کردم ناتوان و خجالت می کشم و از کسی می گویم مطمئنم که این همه در ذهن من است.

بنابراین کاری را انجام دادم که هر شخصی در موقعیت من انجام می داد: من علائم خود را بصورت آنلاین گوگل کردم ، از جمله همه موارد از 'لایم' گرفته تا 'آنتی بیوتیک های طولانی مدت' تا 'خارش' و 'آکنه کیستیک'. با کمال تعجب ، من با یافته های ثابت مواجه شدم: چیزی در مورد بیماری به نام کاندیدا .

آنچه من از جستجوی گوگل آموختم این بود که کاندیدا آلبیکانس نوعی مخمر است و به طور معمول در میان فلور روده در دهان و روده زندگی می کند.

همیشه توضیح دادن کاندیدا برای دوستان شرم آور و فوق العاده تلاش کننده بود: من باید به جزئیات سابقه پزشکی خود بپردازم و 'مخمر' را بیاورم ، که بیشتر افراد با عفونت های واژن مرتبط هستند. موضوع سکسی هنگام تلاش برای برنامه ریزی نیست.

اما هنگامی که باکتری های خوب در سیستم ما از بین می روند (به عنوان مثال توسط آنتی بیوتیک ها) ، کاندیدا می تواند به طور بالقوه شروع به کنترل کند. یک نظریه این است که با افزایش جمعیت کاندیدا در بدن ، دیواره روده ها ضعیف می شود و به جریان خون می رود و باعث می شود سیستم های مختلفی از هضم ضعیف ، درد مفاصل ، به اضطراب و افسردگی ، برای افزایش وزن - و بله ، خارش در همه جا. (به این روده نشت کننده می گویند).

روز بعد با دکترم ، لئو گالند تماس گرفتم. او یک پزشک متخصص پزشکی کاربردی است (به عنوان مثال نگاهی به بدن به طور کلی) ، و به من گفت که تشخیص خود من منطقی است: استفاده طولانی مدت از آنتی بیوتیک های قوی مانند داکسی سایکلین می تواند باعث رشد بیش از حد کاندیدا شود. (اخیراً از او س askedال کردم که چرا تعداد کمی از پزشکان کاندیدا را جدی می گیرند و او گفت: 'مطالعات علمی زیادی در مورد آلرژی به کاندیدا انجام شده است ، اما اکثر پزشکان هرگز در مورد آنها اطلاعاتی کسب نمی کنند.)'

زودیاک 30 اکتبر

من را از داکسی بردند و یک رژیم دقیق پروبیوتیک و مکمل های ضد قارچی مانند روغن نارگیل ، عصاره هسته گریپ فروت و روغن پونه کوهی به من دادند. من همچنین تشویق شدم که دنبال کنم رژیم کاندیدا '

احتمالاً متعجب شده اید که این رژیم دقیقاً چیست. کاملاً ساده است. در واقع سادگی آن چیزی است که پیگیری آن را بسیار سخت می کند. برای از بین بردن رشد بیش از حد کاندیدا در بدن خود ، باید مخمر را از بدن محروم کنید و از کربوهیدرات محروم کنید. به نحوه کار مخمر در تهیه نان فکر کنید: در اصل از آرد (که به قند تبدیل می شود) تغذیه می کند و باعث بالا رفتن نان می شود.

در رژیم کاندیدا ، من مجبور شدم شکر را به انواع مختلف آن (بدون عسل یا شربت افرا) ، الکل ، غلات ، لبنیات ، سبزیجات پر قند مانند هویج و سیب زمینی شیرین ، میوه ، سرکه های فیلتر شده ، سس سویا و سایر ادویه ها کنار بگذارم.

در یک روز معمول ، یک اسموتی سبز برای صبحانه (با آووکادو) یا پودینگ چیا با شیر بادام خانگی می خورم. (من از مواد افزودنی موجود در مواد بسته بندی شده به طرز مرگبار ترسیدم.) برای ناهار ، مقداری سبزیجات و مقداری پروتئین ، معمولاً مرغ یا ماهی. برای شام ، همان. بدون سس بدون میوه. نه هیچ چیز - یا حداقل احساسی شبیه به آن است.

من در حد توانم سعی کردم رژیم را رعایت کنم ، اما انجام این کار برای من در حین پایان دوره ارشد دانشگاه عملاً غیرممکن بود. آخر هفته های دیگر نوعی جشن بود ، با پیتزا ، میان وعده و آبجو. آخرین کاری که می خواستم انجام دهم این است که خودم را بیگانه کنم و باید پیچیدگی های وضعیتم را توضیح دهم.

بنابراین من بهترین تلاش خود را کردم ، متوجه شدم که خارش من در بعضی از روزها بهتر و در بعضی دیگر بدتر است ، بسته به درجه 'تقلب' من بر پروتکل رژیم کاندیدا. اگر آبجو می خوردم ، خارش برای چند روز برمی گردد تا اینکه به رژیم برگردم. اگر چیزی شیرین خوردم و یک آبجو داشت ، خارش یا طولانی تر می شود یا حادتر می شود. احساس کردم زندانی شده ام به نظر می رسد یک موقعیت از دست دادن ضرر است: یا مجبور می شوم که از جشن گرفتن خودداری کنم و از نظر جسمی خوب باشم ، یا اینکه لذت ببرم و عواقب آن را متحمل شوم.

بعد از فارغ التحصیلی من ، در تابستان 2013 ، بود که خودم را در یک برنامه سختگیرانه قرار دادم. من با هدف از بین بردن مخمرهای بیش از حد رشد یافته ، بهبود نفوذپذیری روده و بهبود حالت طبیعی به مدت سه ماه رژیم را دنبال کردم.

بعد از حدود یک ماه رژیم سخت ، خارش پوست من متوقف شد و آکنه من پاک شد. اما در چند مورد که اجازه می دادم خودم را بلغزانم و داخل آن مقداری سس سالاد با سرکه داشته باشم ، احساس می کنم کمی خارش دارم.

سرم را پایین انداختم ، به مدت سه ماه پروتکل را دنبال کردم و سپس سرانجام توانستم غذاهای ممنوعه قبلی را به آرامی معرفی کنم بدون اینکه احساس کنم مجبورم 'هزینه آن را بپردازم'. چرا؟ به زبان ساده توسط دکتر گالند: 'شکر رشد و فعالیت متابولیکی مخمر را افزایش می دهد.' و بنابراین بدون شکر ، رشد بیش از حد مخمر متوقف شد و بدن من به حالت طبیعی بازگشت.

صادقانه بگویم ، رژیم غذایی سخت بود و نه فقط به این دلیل که مجبور شدم خودم را از غذاهای خوشمزه ، شیرین و حاوی کربوهیدرات محروم کنم. سخت بود چون منزوی بود. غذا خوردن در رستوران ها ، ملاقات با دوستان برای یک لقمه سریع یا نوشیدنی بعد از کار ، عملاً غیرممکن بود. من مجبور شدم تمام وعده های غذایی خودم را بپزم و نسبت به چیزهایی که در بدنم می گذارم آگاهی کاملاً روان رنجوری پیدا کردم.

و اگر من بود سعی می کنم وضعیت را برای کسی توضیح دهم ، همیشه تا حدودی خجالت آور و فوق العاده تلاش می کرد: من به جزئیات سابقه پزشکی خود می پردازم و 'مخمر' را می آورم که بیشتر افراد با عفونت های واژن مرتبط هستند. وقتی می خواهید با دوستانتان برنامه ریزی کنید موضوع سکسی نیست. عقب نشینی در برنامه روزمره راحت تر بود. من چنان با رژیم غذایی وسواس پیدا کردم که شروع به دیدن همه غذاها از نظر 'سمی' بودن یا نبودن آنها کردم. اینکه آیا من آن را 'بی اشتهایی' صدا خواهم کرد یا خیر برای من یک سوال باقی مانده است ، اما سختی من به یک مشکل تبدیل شد ، و مسئله ای که برای مدتی طول کشید حتی بعد از فروکش شدن علائم کاندیدا نیز طول کشید.

حالا ، چند سال بعد ، من هنوز به طور کامل با کاندیدا کار نمی کنم. این را چند هفته پیش فهمیدم ، در حقیقت ، وقتی سیپرو را برای یک عفونت جزئی برایم تجویز کردند. بعد از پنج روز مصرف آنتی بیوتیک ، متوجه خارش شدم. از زمان شکست لایم اولین بار بود که آنتی بیوتیک می خورم. بروز مجدد خارش بلافاصله آسیب زا است. قبل از اینکه یک دقیقه فکر کنم و به اقدامات بعدی عملی بیندیشم ، احساس کردم که خودم را به مکانی برای کاهش قدرت ، ترس از انزوای اجتماعی و عذاب قریب الوقوع رژیم جهنمی که باید تحمل کنم ، میریزم.

اما من در واقع در یک مکان جدید هستم. مهمتر از همه ، من به راحتی از نظر احساسی در ذهنم ندارم که با 'زندان غذا' همانطور که دکتر گالند آن را نامید مقابله کنم. من فهمیدم که حداقل در حال حاضر ، کاندیدا یک مسئله مزمن است که باید کار کنم با ، و مخالف نیست در نتیجه ، من اکنون یک رژیم غذایی کم قند و کم کربوهیدرات دارم و سعی می کنم تا آنجا که می توانم 'قوانین' را دنبال کنم.

اما اگر بلغزانم ، و شروع به خارش می کنم ، می فهمم که قدرت شروع دوباره را دارم. اگر یک چاشنی سرکه بخورم ، نمی خواهم بمیرم. من احتمالاً حتی قصد شعله ور شدن هم ندارم. (احتمالاً چندین بار طول می کشد.) من یاد گرفته ام که به جای مجازات کردن ، نیازهای خود را به خودم و دیگران انتقال دهم.

دیگر فشار شدیدی برای توصیف گزینه های غذایی خود برای دوستان احساس نمی کنم ، و اگر آنها از من سال کنند ، من جمله ای می گویم 'مدت طولانی استفاده از آنتی بیوتیک باعث شد برخی حساسیت های غذایی داشته باشم'. خوشحالم که بیشتر می توانم به اشتراک بگذارم اما اکنون که من رویکرد داخلی خود را برای فکر کردن در مورد آن دوباره فرم بندی کرده ام ، این مسئله چندان مهم نیست. سر و کار داشتن با کاندیدا به یک تمرین کوچک خنده دار و ناخوشایند در ذهن آگاهی تبدیل شده است.

آیا می خواهید اشتیاق شما به سلامتی دنیا را تغییر دهد؟ مربی عملکرد تغذیه شوید! امروز برای عضویت در ساعات اداری زنده آینده ما ثبت نام کنید.

با دوستانتان به اشتراک بگذارید: